archiva

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg archiva dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

archīva[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
archīva casus nominativus pluralis substantivi archīvum
archīva casus accusativus pluralis substantivi archīvum
archīva casus vocativus pluralis substantivi archīvum
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /arˈkʰiːwa/(classice)
Syllabificatio phonetica: ar·chī·va — morphologica: archiv-a
Usus[+/-]
Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Non ergo ut sublimiorem Callisthenem nostrum faciamus, eius est exquirenda propago. Is quidem a sua ineunte adolescentia in venerande phylosophie laribus versatus, forsan audivit Socratem et Platonem, apud mortales divina quedam superne mentis archiva. —De casibus virorum illustrium Joannis Boccatii (1313-1375). Liber IV, VII.

Francogallice[+/-]

archiva[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
archiva tertia singularis perfectum activa indicativus archiver
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: [aʁ.ʃiˈva]
Syllabificatio phonetica: ar·chi·va — morphologica: archiv-a

Hispanice[+/-]

archiva[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
archiva tertia singularis praesens activa indicativus archivar
archiva secunda singularis praesens affirmativa imperativus archivar
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /aɾˈt͡ʃiba/
Syllabificatio phonetica: ar·chi·va — morphologica: archiv-a