aravisset

Discretiva

aravisset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
arāvisset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	arō (arāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /araːˈwisset/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·rā·vis·set — morphologica: arav-isset

Formae aliae

• (Syncop.) arāsset

Usus

Latinitas nova

saec. XVII.

• Et stimulus quidem mox fronduit et tres coryli ramos emisit, quorum duo statim aruerunt, tertius in arborem proceram excrevit, vates interpret abatur tres eum filios suscepturum, quorum duo immatura morte essent perituri, tertium nobilem editurum sobolem, quod si agrum totum ante vocationem aravisset, stirpem eius perpetuo fuisse regnaturam. —Speculum imaginum veritatis occultae Iacobi Masenii (1606-1681). Liber I. CAPUT XIV. De ritibus actionibusque profanis, etiam figurantibus.