arationi

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg arationi dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
arātiōnī casus dativus singularis substantivi arātiō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /araːtiˈoːniː/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·rā·ti·ō·nī — morphologica: aration-i

Usus[+/-]

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

  • ecclesiam Menovilli villae, LXVI mansos et dimidium, excepta terra indominicata, apud Pomponium vineas duas; apud Medium vicum, quatuor sessos, et tantum terrae indominicatae quae sufficit arationi trium aratorum, cum septem quartariis, et banno in prato indominicato, cum reliquis pratis et aliis appenditiis; —Diplomata Pibonis Tullensis (ca. 1070-1107). XIV. Privilegium pro ecclesia S. Gengulfi. (Anno 1105). Dom CALMET, Hist. de Lorraine, IV, Pr. p. 513.