arate

Discretiva

arate dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

arāte

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
arāte	secunda pluralis	praesens	activa	imperativus	arō (arāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈraːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·rā·te — morphologica: ar-ate

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
arāte	casus vocativus singularis · genus masculinum	participii arātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈraːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·rā·te — morphologica: arat-e

Dacoromane

arate

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
arate	tertia singularis	praesens	activa	coniunctivus	arăta
arate	tertia pluralis	praesens	activa	coniunctivus	arăta

Forma	Modus flexurae	originis
arate	casus genitivus/dativus singularis · genus femininum	adiectivi arat
arate	casus nominativus/accusativus pluralis · genus femininum	adiectivi arat
arate	casus genitivus/dativus pluralis · genus femininum	adiectivi arat

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈrate/

Syllabificatio phonetica: a·ra·te — morphologica: arat-e

Italice

arate

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
arate	secunda pluralis	praesens	activa	indicativus	arare
arate	secunda pluralis	praesens	activa	imperativus	arare

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈrate/

Syllabificatio phonetica: a·ra·te — morphologica: ar-ate

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
arate	forma pluralis · genus femininum	adiectivi arato

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈrate/

Syllabificatio phonetica: a·ra·te — morphologica: arat-e