Jump to content

arandum

E Victionario

Discretiva

arandum dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
arandum
activa gerundium­ accusativo arō (arāre)
Forma Modus flexurae originis
arandum casus accusativus singularis · genus masculinum gerundivi arandus
arandum casus nominativus singularis · genus neutrum gerundivi arandus
arandum casus accusativus singularis · genus neutrum gerundivi arandus
arandum casus vocativus singularis · genus neutrum gerundivi arandus

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /aˈrandum/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·ran·dum morphologica: ar-and-um

Loci

[+/-]
L. Iunius Moderatus Columella
ca. 4-70
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

saec. I.

  • Quo tempore cum arati fuerint viginti diebus interpositis circa solstitium, quod est nonum vel octavum Kalend. Iulias, iteratos esse oportebit, ac deinde circa Septembris Kalendas tertiatos: quoniam in id tempus ab aestivo solstitio convenit inter peritos rei rusticae non esse arandum, nisi si magnis, ut fit nonnumquam, ac subitaneis imbribus quasi hibernis pluviis terra permaduerit. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [1][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Columella
  2. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q