arandum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg arandum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
arandum
activa gerundium­ accusativo arō (arāre)
Forma Modus flexurae originis
arandum casus accusativus singularis · genus masculinum gerundivi arandus
arandum casus nominativus singularis · genus neutrum gerundivi arandus
arandum casus accusativus singularis · genus neutrum gerundivi arandus
arandum casus vocativus singularis · genus neutrum gerundivi arandus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /aˈrandum/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·ran·dum — morphologica: ar-and-um

Loci[+/-]

L. Iunius Moderatus Columella
ca. 4-70
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.

  • Quo tempore cum arati fuerint viginti diebus interpositis circa solstitium, quod est nonum vel octavum Kalend. Iulias, iteratos esse oportebit, ac deinde circa Septembris Kalendas tertiatos: quoniam in id tempus ab aestivo solstitio convenit inter peritos rei rusticae non esse arandum, nisi si magnis, ut fit nonnumquam, ac subitaneis imbribus quasi hibernis pluviis terra permaduerit. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Lucius Iunius Moderatus Columella - De re rustica - Libri XII. ed. V. Lundström. Anno 1902-1917. (apud Vicifons)  Liber secundus. Caput IV.,  — arandum
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: arandum.