Jump to content

arandi

E Victionario

Discretiva

arandi dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
arandī
activa gerundium­ genitivo arō (arāre)
Forma Modus flexurae originis
arandī casus genitivus singularis · genus masculinum gerundivi arandus
arandī casus genitivus singularis · genus neutrum gerundivi arandus
arandī casus nominativus pluralis · genus masculinum gerundivi arandus
arandī casus vocativus pluralis · genus masculinum gerundivi arandus
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /aˈrandiː/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·ran·dī morphologica: ar-and-i

Loci

[+/-]
L. Iunius Moderatus Columella
ca. 4-70
C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

saec. I.

  • Et quoniam de frugum terraeque generibus abunde diximus, nunc de arandi ratione dicemus, ante omnia Aegypti facilitate conmemorata. —Naturalis historia Plinii [1][2]

saec. I.

  • Pingues campi, qui diutius continent aquam, proscindendi sunt anni tempore iam incalescente, cum omnis herbas ediderint, neque adhuc earum semina maturuerint; sed tam frequentibus densisque sulcis arandi sunt, ut vix dignoscatur in utram partem vomer actus sit; quoniam sic omnes radices herbarum perruptae necantur. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [3][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Plinius
  2. 1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Columella