anserum

Discretiva

anserum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ānserum	casus genitivus pluralis	substantivi ānser

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈaːnserum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ān·se·rum — morphologica: anser-um

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

C. Plinius Secundus 23-79

Marcus Valerius Martialis 40-103

Franciscus Petrarca 1304-1374

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 37 a.C.n.)

• Certe, inquit Merula; nam ibi vidi greges magnos anserum, gallinarum, columbarum, gruum, pavonum, nec non glirium, piscium, aprorum, ceterae venationis. Ex quibus rebus scriba librarius, libertus eius, qui apparuit Varroni et me absente patrono hospitio accipiebat, in annos singulos plus quinquagena milia e villa capere dicebat. —De agricultura Varronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Et anseri vigil cura Capitolio testata defenso, per id tempus canum silentio proditis rebus, quam ob causam cibaria anserum censores in primis locant. —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• At ipse retro flexus ad pedum turbam

Inter catellas anserum exta lambentis

Partitur apri glandulas palaestritis

Et concubino turturum natis donat;

Ligurumque nobis saxa cum ministrentur

Vel cocta fumis musta Massilitanis,

Opimianum morionibus nectar

Crystallinisque murrinisque propinat. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1354-1367 p.C.n.)

• Anatum atque anserum pertinaciam quis non vidit, ut pectoribus se perurgent, clangoribus increpitant, alis diverberant, rostris herent? Et quidem in ferocibus minus miri usitatum enim et commune est, ut animalia maiora minorum pernicies ac sepulcrum sint. —De remediis utriusque fortune Petrarcae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Sexta non familiaris vir coronatus aureo diademate equitans damam, viridi indutus veste argenteis variegata ornamentis. Illum puer antecedit, qui anserum geminorum in medio incedit sagittam dextera tenens, sinistra vero ante pectus extensa est vacua. Sequitur illum mulier albenti sindone contecta, aureisque commaculata guttis. —De imaginum compositione Iordani Bruni