annihilavero

Discretiva

annihilavero dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
annihilāverō	prima singularis	futurum exactum	activa	indicativus	annihilō (annihilāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /an.ni.hiˈlaːwe.roː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: an·ni·hi·lā·ve·rō — morphologica: annihilav-ero

Loci

Ioannes Keplerus 1571-1630

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVII.

• Fiet autem id, si quam cito nivula mea liquescit, tam cito ratiunculas istas ego contrariis ratiunculis profligavero atque annihilavero. —Strena seu de nive sexangula Ioannis Kepleri