amatoris

Discretiva

amatoris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
amātōris	casus genitivus singularis	substantivi amātor

Appellatio pronuntiatusque

API: /amaːˈtoːris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·mā·tō·ris — morphologica: amator-is

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

Quintus Curtius Rufus ca. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Ecce, quid iste tuus praeter nova carmina vates

donat? amatoris milia multa leges.

ipse deus vatum palla spectabilis aurea

tractat inauratae consona fila lyrae.

qui dabit, ille tibi magno sit maior Homero;

crede mihi, res est ingeniosa dare.

nec tu, siquis erit capitis mercede redemptus,

despice; gypsati crimen inane pedis.

nec te decipiant veteres circum atria cerae.

tolle tuos tecum, pauper amator, avos!

qui, quia pulcher erit, poscet sine munere noctem,

quod det, amatorem flagitet ante suum! —Amores Ovidii Nasonis

saec. I.

• Alias deinde effeminatum et muliebriter timidum, alias proditorem amatoris appellans, nunc ingenua promittens, interdumque regnum quoque, versabat animum tanto facinore procul abhorrentem. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi