amasset

Discretiva

amasset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
amāsset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	amō (amāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈmaːsset/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·mās·set — morphologica: ama[v-i]sset

Formae aliae

• amāvisset

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

P. Ovidius Naso -42…+18

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Plinius minor 61-113

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (55 a.C.n.)

• Maiora autem et minora et paria comparabimus sic: ex maiore: “si bona existimatio divitiis praestat et pecunia tanto opere expetitur, quanto gloria magis est expetenda!” ex minore: “hic parvae consuetudinis causa huius mortem tam fert familiariter: quid si ipse amasset? Quid hic mihi faciet patri?” Ex pari: “est eiusdem et eripere et contra rem publicam largiri pecunias.” —De oratore Ciceronis

class. (ca. 2 p.C.n.)

• Cnosida fecisses inopem, sapienter amasset:

divitiis alitur luxuriosus amor.

cur nemo est, Hecalen, nulla est, quae ceperit Iron?

nempe quod alter egens, altera pauper erat.

non habet, unde suum paupertas pascat amorem:

non tamen hoc tanti est, pauper ut esse velis. —Remedia amoris Ovidii Nasonis

saec. I. (ca. 90-96 p.C.n.)

• Velles eum suo ingenio dixisse, alieno iudicio: nam si aliqua contempsisset, si parum non concupisset, si non omnia sua amasset, si rerum pondera minutissimis sententiis non fregisset, consensu potius eruditorum quam puerorum amore comprobaretur. —Institutio oratoria Quintiliani

saec. I.

• Protulit Bruttianus testamentum suum, quod Atticini manu scriptum esse dicebat; hoc enim et arcana familiaritas et querendi de eo, quem sic amasset, necessitas indicabatur. —Epistulae Plini minoris

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Ubi enim melius possim aut quid agendo tutius hinc abeam, quam amando et memorando et laudando semper Eum, qui nisi me semper amasset, nichil penitus vel, quod minus est nichilo, miser essem, et si eius amor erga me finem habuisset, mea finem miseria non haberet? —Epistole familiares Petrarcae