almae

Discretiva

almae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
almae	casus genitivus singularis · genus femininum	adiectivi almus
almae	casus dativus singularis · genus femininum	adiectivi almus
almae	casus nominativus pluralis · genus femininum	adiectivi almus
almae	casus vocativus pluralis · genus femininum	adiectivi almus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈal.mae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: al·mae — morphologica: alm-ae

Loci

T. Lucretius Carus –95…–55

Quintus Horatius Flaccus -65…-8

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• est et Athenaeis in moenibus, arcis in ipso

vertice, Palladis ad templum Tritonidis almae,

quo numquam pennis appellunt corpora raucae

cornices, non cum fumant altaria donis;

usque adeo fugitant non iras Palladis acris

pervigili causa, Graium ut cecinere poëtae,

sed natura loci opus efficit ipsa suapte. —De rerum natura Lucretii

class.  (23 a.C.n. / 731 a.u.)

• non qui profundum Danuvium bibunt

edicta rumpent Iulia, non Getae,

non Seres infidique Persae,

non Tanain prope flumen orti;

nosque et profestis lucibus et sacris

inter iocosi munera Liberi

cum prole matronisque nostris

rite deos prius adprecati

virtute functos more patrum duces

Lydis remixto carmine tibiis

Troiamque et Anchisen et almae

progeniem Veneris canemus. —Carminum libri IV Q. Horatii Flacci