agitaverat

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg agitaverat dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
agitāverat tertia singularis plusquam perfectum activa indicativus agitō (agitāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /agi'taːwerat/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·gi·tā·ve·rat — morphologica: agitav-erat

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17 Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • His curis cogitationibusque ita ab ineunte aetate animum agitaverat ut nulla ei nova in tali re cogitatio esset. Et tum omnium primum agmen constituit; —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Propterea Sallustius in eodem libro non eos solum qui navibus veherentur, sed et scaphas quoque nantes progressas dicit. Verba ipsa de scaphis posui: Earum aliae paululum progressae nimio simul et incerto onere, cum pavor corpora agitaverat, deprimebantur. —Noctes Atticae A. Gellii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXXV, caput 28, 7 — agitaverat
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: agitaverat.
  3. 3.0 3.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber decimus. Capitulum XXVI, [10] — agitaverat