afferre

Discretiva

afferre dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
afferre	secunda singularis	praesens	passiva	imperativus	afferō
afferre	—	praesens	activa	infinitivus	afferō

Appellatio pronuntiatusque

API: /afˈferre/

(classice)

Syllabificatio phonetica: af·fer·re — morphologica: af-fer-re

Formae aliae

• adferre

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Creditum est quasdam aquas scabiem afferre corporibus, quasdam uitiliginem et foedam ex albo uarietatem, siue infusa siue pota sit: quod uitium dicunt habere aquam ex rore collectam. —Naturales quaestiones Senecae