aestimaturi

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg aestimaturi dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
aestimātūrī casus genitivus singularis · genus masculinum participii aestimātūrus
aestimātūrī casus genitivus singularis · genus neutrum participii aestimātūrus
aestimātūrī casus nominativus pluralis · genus masculinum participii aestimātūrus
aestimātūrī casus vocativus pluralis · genus masculinum participii aestimātūrus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ae̯stimaːˈtuːriː/(classice)
Syllabificatio phonetica: aes·ti·mā·tū·rī — morphologica: aestimat-ur-i

Loci[+/-]

Quintus Curtius Rufus
fl. 50
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.

  • Adsensu excepere ceteri hanc vocem, sed Nabarzanes, qui in eodem consilio erat, cum Besso inauditi antea facinoris societate inita regem suum per milites, quibus ambo praeerant, comprehendere et vincire decreverant, ea mente, ut, si Alexander ipsos insecutus foret, tradito rege vivo inirent gratiam victoris, magno profecto cepisse Dareum aestimaturi, sin autem eum effugere potuissent, interfecto Dareo regnum ipsi occuparent bellumque renovarent. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Bibliotheca Augustana), Liber V. Capitulum IX, p. 2 — aestimaturi
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: aestimaturi.