aestimandum

Discretiva

aestimandum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
aestimandum	—	—	activa	gerundium­	accusativo	aestimō (aestimāre)

Forma	Modus flexurae	originis
aestimandum	casus accusativus singularis · genus masculinum	gerundivi aestimandus
aestimandum	casus nominativus singularis · genus neutrum	gerundivi aestimandus
aestimandum	casus accusativus singularis · genus neutrum	gerundivi aestimandus
aestimandum	casus vocativus singularis · genus neutrum	gerundivi aestimandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯stiˈmandum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: aes·ti·man·dum — morphologica: aestim-and-um

Loci

Titus Livius -58…+17

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

Aulus Cornelius Celsus ca. -25…+50

Quintus Curtius Rufus fl. 50

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

P. Cornelius Tacitus 55-117

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Eius rei fama varie homines adfecit: pars occupatis maiore aegritudine animis levem ex comparatione priorum ducere recentem equitum iacturam; pars non id quod acciderat per se aestimare, sed, ut in adfecto corpore quamvis levis causa magis quam in valido gravior sentiretur, ita tum aegrae et adfectae civitati quodcumque adversi incideret non rerum magnitudine sed viribus extenuatis, quae nihil quod adgravaret pati possent, aestimandum esse. —Ab urbe condita Titi Livii

class.

• Quaedam tamen et nationibus puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum scribimus, interpungere adsuevimus. Cicero quoque noster, a quo Romana eloquentia exiluit, gradarius fuit. Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat praebetque aestimandum. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

class. (ca. 30 p.C.n.)

• Adeo tamen nihil perpetuum est, sed semper pro vi corporis aestimandum, ut inbecillitas etiam cibum protinus facere necessarium possit, tenuem scilicet et exiguum, qui tantum sustineat; multique etiam ex profluvio sanguinis intermorientes ante ullam curationem vino reficiendi sunt, quod alioqui inimicissimum vulneri est. —De Medicina Celsi

saec. I.

• Et quanti aestimandum est, dum Asiam subigimus, in alio quodammodo orbe tropaea statuere et, quae tam longo intervallo natura videtur diremisse, una victoria subito committere? —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

saec. I. (ca. 90-96 p.C.n.)

• Coniuncta defensio est, qualis pro Rabirio: Si occidisset, recte fecisset; sed non occidit. Ubi vero multa contra unam propositionem dicimus, cogitandum est primum quidquid dici potest, tum ex his quo quidque loco dici expediat aestimandum. In quo non idem sentio, quod de propositionibus paulo ante, quodque de argumentis probationum loco concessi, posse aliquando nos incipere a firmioribus. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 116 p.Ch.n.)

• simul studiis inertibus et iuvenum imperitiae suetum livere iis qui vividam et incorruptam eloquentiam tuendis civibus exercerent. se quaestorem Germanici, illum domus eius adulterum fuisse. an gravius aestimandum sponte litigatoris praemium honestae operae adsequi quam corrumpere cubicula principum feminarum? —Annales P. Cornelii Taciti

saec. IV.

• Huc accedit quia non recte comparantur homines hominibus ex uno aliquo bono. Fieri enim potest ut alius non habeat aliquid quod alius habet, sed aliud habeat quod pluris aestimandum est. Maius enim bonum est obedientiae quam continentiae. —De bono coniugali Augustini