aedificasses

Discretiva

aedificasses dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
aedificāssēs	secunda singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	aedificō (aedificāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯difiˈkaːsseːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cās·sēs — morphologica: aedi-fica[v-i]sses

Formae aliae

• aedificāvisses

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• vir, inquam, gloriosus, id est vanus, vento vanitatis plenus atque distentus, quia fortassis Babylonem propriis opibus atque impensis auxerat, rem suam, sive opus suum non parvi aestimans aut aestimari volens, magno ore declamavit responsum cordis alti et erectae cervicis: « Nonne haec est Babylon quam ego aedificavi? » ne diceret, quam ego provexi sive ampliavi: et quid tum, o vir gloriose, si tu Babylonem a fundamentis aedificasses? —De victoria Verbi Dei Ruperti Tuitiensis (1070-1129). Liber sextus. Caput XXVIII.