aedificassem

Discretiva

aedificassem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
aedificāssem	prima singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	aedificō (aedificāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯difiˈkaːs.sem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cās·sem — morphologica: aedi-fica[v-i]ssem

Formae aliae

• aedificāvissem

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VI.

• Iulianus libro octavo digestorum scribit: si in aliena area aedificassem, cuius bonae fidei quidem emptor fui, verum eo tempore aedificavi, quo iam sciebam alienam, videamus, an nihil mihi exceptio prosit: nisi forte quis dicat prodesse de damno sollicito. puto autem huic exceptionem non prodesse: nec enim debuit iam alienam certus aedificium ponere: sed hoc ei concedendum est, ut sine dispendio domini areae tollat aedificium quod posuit. —Digesta Iustiniani Augusti Iustiniani I. Augusti (c.482–565). Liber sextus. De rei vindicatione, 37.