aedificarint

Discretiva

aedificarint dictio est in variis linguis:

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
aedificārint	tertia pluralis	perfectum	activa	coniunctivus	aedificō (aedificāre)
aedificārint	tertia pluralis	futurum exactum	activa	indicativus	aedificō (aedificāre)

API: /ae̯.di.fiˈkaːrint/

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cā·rint — morphologica: aedi-fica[v-e]rint

Erasmus
ca. 1469-1536

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XVI. (ca. 1500/1508 p.C.n.)

Zenodotus et Suidas scribit duos fuisse ductores, notae utrunque improbitatis: Simonem et Niconem, Simonem autem, quod vitiis antecelleret, alterius famam obscurasse, unde proverbio Simonem unum nominant. Tradunt hos duos Telchines fuisse, qui inducta in terram aqua Stygia Arnon aedificarint. Vocantur autem apud Graecos Telchines mali genii sive homines fascinatores et malefici. —Adagiorum chiliades Erasmi ^[1]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Erasmus
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q