aedificarint

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg aedificarint dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
aedificārint tertia pluralis perfectum activa coniunctivus aedificō (aedificāre)
aedificārint tertia pluralis futurum exactum activa indicativus aedificō (aedificāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ae̯difiˈkaːrint/(classice)
Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cā·rint — morphologica: aedi-fica[v-e]rint

Formae aliae[+/-]

Usus[+/-]

Latinitas humanistica

saec. XVI. (1500/1508)

  • Zenodotus et Suidas scribit duos fuisse ductores, notae utrunque improbitatis: Simonem et Niconem, Simonem autem, quod vitiis antecelleret, alterius famam obscurasse, unde proverbio Simonem unum nominant. Tradunt hos duos Telchines fuisse, qui inducta in terram aqua Stygia Arnon aedificarint. Vocantur autem apud Graecos Telchines mali genii sive homines fascinatores et malefici. —Adagiorum chiliades Desiderii Erasmi (1469-1536). Χιλιάς secunda. 1449. II, V, 49. Novi Simonem, et Simon me.