aedificaret

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg aedificaret dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
aedificāret tertia singularis imperfectum activa coniunctivus aedificō (aedificāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ae̯difiˈkaːret/(classice)
Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cā·ret — morphologica: aedi-fic-aret

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79 Hildegardis Bingensis
1098-1179
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • verna carus Pericli Atheniensium principi, cum is in arce templum aedificaret repsissetque super altitudinem fastigii et inde cecidisset, hac herba dicitur sanatus, monstrata Pericli somnio a Minerva, quare parthenium vocari coepta est adsignaturque ei deae. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Latinitas mediaevalis[+/-]

saec. XII.

  • Sed ego de terra formavi hominem, ut ab inferioribus ad superiora conscenderet, et ut incipiendo et perficiendo bona opera, sursum praeclaras virtutes ad ardua aedificaret. —Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum Hildegardis [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXII, 20. p. [44] — aedificaret
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: aedificaret.
  3. 3.0 3.1 Hildegardis Bingensis - Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum. (Universitas Turicensis), Liber secundus. Visio quinta — aedificaret