Jump to content

adsumi

E Victionario

Discretiva

adsumi dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
adsūmī
praesens passiva infinitivus adsūmō (adsūmere)

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /adˈsuːmiː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ad·sū·mī — morphologica: ad-sum-i

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus
ca. -25…+50
M. Fabius Quintilianus
ca. 35-100
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 30 p.C.n.)

  • Farina etiam cum sebo ovillo caprinove mixta, deinde incocta pro medicamento est. Vinum adsumi debet leve, austerum. Hactenus non magna mole pugnatur. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.  (ca. 90-96 p.C.n.)

  • Nos, omissis quae nihil ad instruendum oratorem pertinent cavillationibus, necessarios maxime atque in usum receptos exequemur, haec modo in his adnotasse contenti, quosdam gratia significationis, quosdam decoris adsumi, et esse alios in verbis propriis, alios in tralatis, vertique formas non verborum modo sed et sensuum et compositionis. —Institutio oratoria Quintiliani [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, XXII. [11] — adsumi
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: adsumi.
  3. 3.0 3.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber octavus, VI. [2] — adsumi