Jump to content

absolutior

E Victionario

Discretiva

absolutior dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
absolūtior casus nominativus singularis · genus masculinum adiectivi absolūtior (absolūtus comparativus)
absolūtior casus vocativus singularis · genus masculinum adiectivi absolūtior (absolūtus comparativus)
absolūtior casus nominativus singularis · genus femininum adiectivi absolūtior (absolūtus comparativus)
absolūtior casus vocativus singularis · genus femininum adiectivi absolūtior (absolūtus comparativus)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /absoˈluːtior/(classice)
Syllabificatio phonetica: ab·so·lū·ti·or — morphologica: ab-solut-ior

Loci

[+/-]
Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

[+/-]

saec. IV.

  • Et de spinis quidem ac tribulis absolutior potest esse responsio, quia post peccatum dictum est homini de terra: spinas et tribulos pariet tibi. —De Genesi ad litteram Augustini [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De Genesi ad litteram. (Universitas Turicensis): Liber tertius. Caput XVIII, p. [28] — absolutior
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: absolutior.