absolutior

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg absolutior dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
absolūtior casus nominativus singularis · genus masculinum adiectivi absolūtior (absolūtus comparativus)
absolūtior casus vocativus singularis · genus masculinum adiectivi absolūtior (absolūtus comparativus)
absolūtior casus nominativus singularis · genus femininum adiectivi absolūtior (absolūtus comparativus)
absolūtior casus vocativus singularis · genus femininum adiectivi absolūtior (absolūtus comparativus)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /absoˈluːtior/(classice)
Syllabificatio phonetica: ab·so·lū·ti·or — morphologica: ab-solut-ior

Loci[+/-]

Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica[+/-]

saec. IV.

  • Et de spinis quidem ac tribulis absolutior potest esse responsio, quia post peccatum dictum est homini de terra: spinas et tribulos pariet tibi. —De Genesi ad litteram Augustini [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De Genesi ad litteram (Universitas Turicensis). Liber tertius. Caput XVIII, p. [28] — absolutior
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: absolutior.