absoluta

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg absoluta dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

absolūta[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
absolūta casus nominativus singularis · genus femininum participii absolūtus
absolūta casus vocativus singularis · genus femininum participii absolūtus
absolūta casus nominativus pluralis · genus neutrum participii absolūtus
absolūta casus accusativus pluralis · genus neutrum participii absolūtus
absolūta casus vocativus pluralis · genus neutrum participii absolūtus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /absoˈluːta/(classice)
Syllabificatio phonetica: ab·so·lū·ta — morphologica: ab-solut-a

absolūtā[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
absolūtā casus ablativus singularis · genus femininum participii absolūtus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /absoˈluːtaː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ab·so·lū·tā — morphologica: ab-solut-a

Loci[+/-]

Marcus Terentius Varro -37 Lucius Annaeus Seneca -3/+65 C. Plinius Secundus 23-79 Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Quae superiore tempore fieri oportuerit et non sunt absoluta, antequam gemmas agant ac florescere incipiant, fieri, quod, si quae folia amittere solent ante frondere inceperunt, statim ad serendum idonea non sunt. —De agricultura Varronis [1][2]
  • Expectant nos, si ex hac aliquando faece in illud evadimus sublime et excelsum, tranquillitas animi et expulsis erroribus absoluta libertas. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [3][2]

saec. I.

  • namque et dependentes ubique guttae parvis globantur orbibus et pulveri inlatae frondiumque lanugini inpositae absoluta rotunditate cernuntur, et in poculis repletis media maxime tument, quae propter subtilitatem umoris mollitiamque in se residentem ratione facilius quam visu deprehenduntur. —Naturalis historia Plinii [4][2]

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Nam cum ab adfligendo et ad perniciem interitumque deducendo inclinatum id tractumque sit, semperque eo verbo qui diligenter locuti sunt ita usi sint, ut profligare dicerent prodigere et deperdere profligatasque res quasi proflictas perditas appellarent, nunc audio aedificia et templa et alia fere multa quae prope absoluta adfectaque sunt in nrofligato esse dici ipsaque esse iam profligata. —Noctes Atticae A. Gellii [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Terentius Varro - De re rustica / de agricultura. (Loeb Classical Library, Londinio MCMXXXIV). Liber primus, XXX. — absoluta
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: absoluta.
  3. 3.0 3.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (Universitas Turicensis): Tomus / Liber 9. 75, [17] — absoluta
  4. 4.0 4.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 65. p. [163] — absoluta
  5. 5.0 5.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber XV, 5. p. [2] — absoluta