Severus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /seˈweːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: Se·vē·rus — morphologica: Sever-us

Notatio

← Latine: sevērus

Nomen proprium

Sevēr|us, -ī masc.

1. Cognomen Romanum.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	Sevērus	—	I
gen.	Sevērī	—	II
dat.	Sevērō	—	III
acc.	Sevērum	—	IV
abl.	Sevērō	—	VI
voc.	Sevēre	—	V

Dictiones derivatae

• Sevērīnus

Nomina clara

• Lucius Septimius Severus (146-211 p.C.n)

Translationes

Cognomen Romanum	dilatare ▼

Cognomen Romanum	collabi ▲

Anglice: Severus (en) Francogallice: Sévère (fr) m Germanice: Severus (de) Hispanice: Severo (es) m Italice: Severo (it) m Lusitane: Severo (pt) m