poika

Finnice

Appellatio pronuntiatusque

• /ˈpoikɑ/

Notatio

Stirps Finno-Ugrica *poyka.

Nomen substantivum

poika

1. puer (-i masc.) || Mas ante adulescentiam
2. filius (-i masc.) || Progenies masculina
   1. P~: Filius (appellatio fili Dei)

Declinatio

Declinatio Finnica
	sing.	plur.
nom.	poika	pojat
gen.	pojan	poikien † poikain
part.	poikaa	poikia
iness.	pojassa	pojissa
elat.	pojasta	pojista
illat.	poikaan	poikiin
adess.	pojalla	pojilla
abl.	pojalta	pojilta
allat.	pojalle	pojille
ess.	poikana	poikina
translat.	pojaksi	pojiksi
instr.	—	pojin
abess.	pojatta	pojitta
comit.	—	poikine-

Dictiones collatae

• tyttö
• tytär

Dictiones derivatae

• poikuus
• poikanen
• poikia