mantele

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /man'tɛːlə/

(classice)

Syllabificatio phonetica: man·tē·le — morphologica: man-tel-e

Formae aliae

• mantēlium, mantīle

Nomen substantivum

mantēl|e, -is neut.

1. Pannus ad manus siccandas adhibitus.
2. Linteolum quo manus in mensa tergentur.

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	mantēle	mantēlia	I
gen.	mantēlis	mantēlium	II
dat.	mantēlī	mantēlibus	III
acc.	mantēle	mantēlia	IV
abl.	mantēlī	mantēlibus	VI
voc.	mantēle	mantēlia	V

Dictiones collatae

Synonyma

1. …
2. mappa

Translationes

Pannus ad manus siccandas adhibitus	dilatare ▼

Pannus ad manus siccandas adhibitus	collabi ▲

Anglice: towel (en) Germanice: Handtuch (de) m

Linteolum quo manus in mensa tergentur	dilatare ▼

Linteolum quo manus in mensa tergentur	collabi ▲

Anglice: napkin (en) Germanice: Serviette (de) f

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

Marcus Valerius Martialis 40-103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (versio II, 17/18 p.C.n.)

• ‘sarcula nunc durusque bidens et vomer aduncus,

ruris opes, niteant; inquinet arma situs,

conatusque aliquis vagina ducere ferrum

adstrictum longa sentiat esse mora.

at tu ne viola Cererem, semperque colonus

absenti possit solvere vota tibi.’

dixerat; a dextra villis mantele solutis

cumque meri patera turis acerra fuit. —Fasti Ovidii Nasonis

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Cretatam praetor cum vellet mittere mappam,

Praetori mappam surpuit Hermogenes.

Attulerat mappam nemo, dum furta timentur:

Mantele a mensa surpuit Hermogenes. —Epigrammata M. Valerii Martialis