Latinissimus

Discretiva

Latinissimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
Latīnissimus	casus nominativus singularis · genus masculinum	adiectivi Latīnissimus (Latīnus superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /latiːˈnis.simus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: La·tī·nis·si·mus — morphologica: Latin-issim-us

Formae aliae

• latīnissimus

Usus

Latinitas postclassica

saec. VI.

• est etiam apud Graecos αὐτότατος tale. comica sunt ista et ad artem non pertinent. ergo non recipiunt conparationem nisi ea quae sunt qualitatis et quantitatis. diximus iam hoc saepius. illud nomen, quod in dubitationem venit, Latinus Latinior Latinissimus quaeritur utrum dicamus. si a gente volveris, non dicis, id est si a gente dictus est Latinus, quem ad modum Italus. numquid possum dicere Italior Italissimus? —Pompeius in artem Donati Pompei (ca. 500). De conparatione.