Jump to content

Cornelius

E Victionario

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /korˈneːlius/

Syllabificatio phonetica: Cor·nē·li·us — morphologica: Cornel-ius

Notatio

Nomen proprium

Cornēli|us, -ī masc.

Nomen gentis Romanae.
Praenomen masculum.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	Cornēlius	—	I
gen.	Cornēliī Cornēlī	—	II
dat.	Cornēliō	—	III
acc.	Cornēlium	—	IV
abl.	Cornēliō	—	VI
voc.	Cornēlī	—	V

Nomen adiectivum

Cornēli|us, -a, -um

Qui ad Cornelium pertinet.

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	Cornēlius	Cornēlia	Cornēlium	nom.	Cornēliī Cornēlī	Cornēliae	Cornēlia
gen.	Cornēliī Cornēlī	Cornēliae	Cornēliī Cornēlī	gen.	Cornēliōrum	Cornēliārum	Cornēliōrum
dat.	Cornēliō	Cornēliae	Cornēliō	dat.	Cornēliīs	Cornēliīs	Cornēliīs
acc.	Cornēlium	Cornēliam	Cornēlium	acc.	Cornēliōs	Cornēliās	Cornēlia
abl.	Cornēliō	Cornēliā	Cornēliō	abl.	Cornēliīs	Cornēliīs	Cornēliīs
voc.	Cornēlī	Cornēlia	Cornēlium	voc.	Cornēliī Cornēlī	Cornēliae	Cornēlia

Dictiones derivatae

Cornēlia (praenomen femineum)
Cornēlianus

Nomina clara

Cornelius Tacitus

Translationes

Praenomen masculum	dilatare ▼

Praenomen masculum	collabi ▲

Anglice: Cornelius (en)
Bulgarice: Корнелий (bg) m ‎(Kornelij)
Dacoromane: Corneliu (ro) m
Francogallice: Cornélius (fr) m, Cornélis (fr) m, Corneille (fr) m
Germanice: Cornelius (de) m, Kornelius (de) m
Iaponice: コルネリウス (ja) ‎(Koruneriusu)
Italice: Cornelio (it) m
Lusitane: Cornélio (pt) m
Polonice: Korneliusz (pl) m
Ruthenice: Корнелиус (ru) m ‎(Kornelius), Корнелис (ru) m ‎(Kornelis)

Receptum de "https://la.wiktionary.org/w/index.php?title=Cornelius&oldid=210133"