annitor

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /anˈniːtor/

(classice)

Syllabificatio phonetica: an·nī·tor — morphologica: an-nit-or

Formae aliae

• adnītor

Notatio

← Latine: ad + nītor (nītī)

Verbum deponens

annīt|or, -ī, annīsus sum vel annīxus sum

1. Ad aliquam rem niti.

Coniugatio

Verbum finitum

Thema	Deponens
annīt-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	annītor	annītar		annītēbar	annīterer	annītar
II. sing.	annīteris	annītāris	annītere!	annītēbāris	annīterēris	annītēris	annītitor!
III. sing.	annītitur	annītātur		annītēbātur	annīterētur	annītētur	annītitor!
I. plur.	annītimur	annītāmur		annītēbāmur	annīterēmur	annītēmur
II. plur.	annītiminī	annītāminī	annītiminī!	annītēbāminī	annīterēminī	annītēminī	—
III. plur.	annītuntur	annītantur		annītēbantur	annīterentur	annītentur	annītuntor!

Thema	Deponens
annīs-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	annīsus, -a, -um sum	annīsus, -a, -um sim	annīsus, -a, -um eram	annīsus, -a, -um essem	annīsus, -a, -um erō
II. sing.	annīsus, -a, -um es	annīsus, -a, -um sīs	annīsus, -a, -um erās	annīsus, -a, -um essēs	annīsus, -a, -um eris
III. sing.	annīsus, -a, -um est	annīsus, -a, -um sit	annīsus, -a, -um erat	annīsus, -a, -um esset	annīsus, -a, -um erit
I. plur.	annīsī, -ae, -a sumus	annīsī, -ae, -a sīmus	annīsī, -ae, -a erāmus	annīsī, -ae, -a essēmus	annīsī, -ae, -a erimus
II. plur.	annīsī, -ae, -a estis	annīsī, -ae, -a sītis	annīsī, -ae, -a erātis	annīsī, -ae, -a essētis	annīsī, -ae, -a eritis
III. plur.	annīsī, -ae, -a sunt	annīsī, -ae, -a sint	annīsī, -ae, -a erant	annīsī, -ae, -a essent	annīsī, -ae, -a erunt

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Dep.	annītī	annīsum, -am, -um esse	annīsūrum, -am, -um esse	annītēns	annīsus, -a, -um	annīsūrus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
annītendī		annītendus, -a, -um			annīsum	annīsū

Usus

Latinitas humanistica

saec. XV.

• Sed quid ego annitor Phoebo superaddere lumen?

Ista satis fulgore suo sententia nota est. —Parthenice secunda sive Catharina Baptistae Mantuani (1447-1516).

Dictiones collatae

Synonyma

1. incumbō, incumbere

Composita

• cōnītor, cōnītī; connītor, connītī
• ēnītor, ēnītī
• innītor, innītī
• obnītor, obnītī
• renītor, renītī

Dictiones derivatae

• annīsus, annīsūs

Translationes

Ad aliquam rem niti	dilatare ▼

Ad aliquam rem niti	collabi ▲

Anglice: strive (en) Germanice: sich anstrengen (de), sich Mühe geben (de)