aegroto

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯ˈɡroːtoː/

(classice)

Notatio

← Latine: aegrotus

Verbum intransitivum

aegrōt|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. √ Aeger esse; morbo laborare.

Coniugatio

Verbum finitum

Thema	Vox activa
aegrōt-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	aegrōtō	aegrōtem		aegrōtābam	aegrōtārem	aegrōtābō
II. sing.	aegrōtās	aegrōtēs	aegrōtā!	aegrōtābās	aegrōtārēs	aegrōtābis	aegrōtātō!
III. sing.	aegrōtat	aegrōtet		aegrōtābat	aegrōtāret	aegrōtābit	aegrōtātō!
I. plur.	aegrōtāmus	aegrōtēmus		aegrōtābāmus	aegrōtārēmus	aegrōtābimus
II. plur.	aegrōtātis	aegrōtētis	aegrōtāte!	aegrōtābātis	aegrōtārētis	aegrōtābitis	aegrōtātōte!
III. plur.	aegrōtant	aegrōtent		aegrōtābant	aegrōtārent	aegrōtābunt	aegrōtantō!

Thema	Vox activa
aegrōtāv-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	aegrōtāvī	aegrōtāverim	aegrōtāveram	aegrōtāvissem	aegrōtāverō
II. sing.	aegrōtāvistī	aegrōtāveris	aegrōtāverās	aegrōtāvissēs	aegrōtāveris
III. sing.	aegrōtāvit	aegrōtāverit	aegrōtāverat	aegrōtāvisset	aegrōtāverit
I. plur.	aegrōtāvimus	aegrōtāverimus	aegrōtāverāmus	aegrōtāvissēmus	aegrōtāverimus
II. plur.	aegrōtāvistis	aegrōtāveritis	aegrōtāverātis	aegrōtāvissētis	aegrōtāveritis
III. plur.	aegrōtāvērunt	aegrōtāverint	aegrōtāverant	aegrōtāvissent	aegrōtāverint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	aegrōtāre	aegrōtāvisse	—	aegrōtāns		—
Gerundium		Gerundivum			Supinum
aegrōtandī		aegrōtandus, -a, -um			—	—

Dictiones collatae

• aeger, aegrē
• aegrēscō, aegrēscere
• aegrimōnia
• aegritūdō
• aegror
• aegrōtātiō
• aegrōtus

Synonyma

• aegreō, aegrēre

Translationes

Aeger esse

• Anglice: to be ill (en), sick (en)

• Germanice: krank (de) sein, leiden (de)