aegresco

Latine

Verbum intransitivum

aegrēsc|ō, -ĕre, aegrēvī, aegrētum

1. √ aegrus fieri.

Coniugatio

Verbum finitum

Thema	Vox activa
aegrēsc-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	aegrēscō	aegrēscam		aegrēscēbam	aegrēscerem	aegrēscam
II. sing.	aegrēscis	aegrēscās	aegrēsce!	aegrēscēbās	aegrēscerēs	aegrēscēs	aegrēscitō!
III. sing.	aegrēscit	aegrēscat		aegrēscēbat	aegrēsceret	aegrēscet	aegrēscitō!
I. plur.	aegrēscimus	aegrēscāmus		aegrēscēbāmus	aegrēscerēmus	aegrēscēmus
II. plur.	aegrēscitis	aegrēscātis	aegrēscite!	aegrēscēbātis	aegrēscerētis	aegrēscētis	aegrēscitōte!
III. plur.	aegrēscunt	aegrēscant		aegrēscēbant	aegrēscerent	aegrēscent	aegrēscuntō!

Thema	Vox activa
aegrēv-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	aegrēvī	aegrēverim	aegrēveram	aegrēvissem	aegrēverō
II. sing.	aegrēvistī	aegrēveris	aegrēverās	aegrēvissēs	aegrēveris
III. sing.	aegrēvit	aegrēverit	aegrēverat	aegrēvisset	aegrēverit
I. plur.	aegrēvimus	aegrēverimus	aegrēverāmus	aegrēvissēmus	aegrēverimus
II. plur.	aegrēvistis	aegrēveritis	aegrēverātis	aegrēvissētis	aegrēveritis
III. plur.	aegrēvērunt	aegrēverint	aegrēverant	aegrēvissent	aegrēverint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	aegrēscere	aegrēvisse	aegrētūrum, -am, -um esse	aegrēscēns		aegrētūrus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
aegrēscendī		aegrēscendus, -a, -um			aegrētum	aegrētū

Dictiones collatae

• aegroto

Translationes

aegrus fieri	dilatare ▼

aegrus fieri	collabi ▲

Germanice: erkranken (de), ärger werden (de), zunehmen (de)