nox

Nox

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Appellatio

•  /ˈnoks/

Notatio

Pro *nocts, a lingua prisca Indoeuropaea *nok^vt-, a *nequ- “vesperascere”. Vide radicem noct.

Nomen

no|x, -ctis f

1. Pars diei quando sol sub horizone est, vel tempus ab occasu ad ortum; praesertim tempus a crepusculo ad diluculum, quando lux solis non adest, sed solummodo lux lunae stellaeve, vel lux artificialis.
2. N⁓ — Dea noctis.

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	nox	noctēs
voc.	nox	noctēs
acc.	noctem	noctēs
gen.	noctis	noctium
dat.	noctī	noctibus
abl.	nocte	noctibus

• noctu est altera forma ablativa.

Translationes

Anglice

√ night

Batave

√ nacht comm.

Bohemice

√ noc fem.

Croate

√ noć fem.

Finnice

√ yö

Francogallice

√ nuit fem.

Germanice

√ Nacht fem.

Graeca Antiqua

√ νύξ (nyx, fem.)

Islandice

√ nótt fem.

Hebraice

√ לילה (lailah, fem.)

Hispanice

√ noche fem.

Iaponice

√ 夜 (yoru)

Italice

√ notte fem.

Lusitane

√ noite fem.

Polonice

√ noc fem.

Ruthenice

√ ночь (noč’, fem.)

Sinice

√ 夜 (yè)

Suecice

√ natt comm.

Loci

Latinitas classica

• 77: neque aliud esse noctem quam terrae umbram —Naturalis Historia Plinii Maioris