dies

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Nomen 1.3 Declinatio 1.4 Dictiones derivatae 1.5 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

Articulus principalis: dies (notatio)

A lingua prisca Indoeuropaea *dieus “caelum candidum”. Ab origine hoc verbum et Iuppiter, Iovis idem verbum fuit.

[+/-] Nomen

di|ēs, -ēī (masc.; interdum f in sg)

1. √ Tempus inter solis ortum et occasum; oppositum nocti.
2. Spatium 24 horarum, a media nocte usque ad mediam noctem.
3. (saepe f in sg) Dies vel tempus certum cum relatione alicui evento.
4. Spatium 24 horarum, olim a solis occasu usque ad solis occasum.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	diēs	diēs
voc.	diēs	diēs
acc.	diem	diēs
gen.	diēī	diērum
dat.	diēī	diēbus
abl.	diē	diēbus

[+/-] Dictiones derivatae

Collocationes

• dies natalis
• dies mortis
• dies febris

Collocationes

• nulla dies sine linea

[+/-] Translationes

Aromanice

duã f ☞^rup

Anglice

day ☞^en, daytime (opp. nox) ☞^en; day (24 horae) ☞^en

Finnice

√päivä ☞^fi

2. vuorokausi ☞^fi

Francogallice

jour masc. ☞^fr

Germanice

Tag masc. ☞^de

Graeca Antiqua

ἡμέρα (hēmera, fem.)

Hispanice

día masc. ☞^es

Italice

giorno masc. ☞^it

Lusitane

dia masc. ☞^pt

Islandice

√ dagur m ☞^is

Kyrgesse

√ күн (kjun) ☞^ky

Polonice

dzień m ☞^pl

Dacoromane

zi f ☞^ro, ziuă f ☞^ro

Ruthenice

день (den', masc.) ☞^ru

Turcice

gün ☞^tr