meridies

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Nomen 1.3 Declinatio 1.4 Dictiones derivatae 1.5 Loci 1.6 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

A medius + lingua prisca Indoeuropaea *dieus “caelum candidum”.

[+/-] Nomen

meridi|ēs, -ēī masc.

1. √ medius dies, regio ubi sol stat medio die.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	meridiēs	meridiēs
voc.	meridiēs	meridiēs
acc.	meridiem	meridiēs
gen.	meridiēī	meridiērum
dat.	meridiēī	meridiēbus
abl.	meridiē	meridiēbus

[+/-] Dictiones derivatae

• meridionalis

[+/-] Loci

Marcellinus

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. IV.

• Ultra haec loca ... contra orientalem plagam in orbis speciem consertae ... summitates ambiunt Seras, ab occidentali latere Scythis annexos, a septentrione et orientale nivosae solitudini cohaerentes: qua meridiem spectant ad usque Indiam porrectos et Gangen. Ammianus Marcellinus, Iulianus, XXIII, 64.

[+/-] Translationes

Anglice

midday ☞^en

Finnice

keskipäivä ☞^fi

Germanice

Mittag masc. ☞^de

Suecice

middag comm. ☞^sv