invenio
E Victionario
Invenio
Index |
[+/-] Latine
| Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari. |
[+/-] Notatio
[+/-] Verbum transitivum
invĕn|ĭō, -īre, invēnī, inventum
[+/-] Coniugatio
| Radix perfecta invēn- | ||
|---|---|---|
| Perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | invēnī | invēnimus |
| II. | invēnistī | invēnistis |
| III. | invēnit | invēnērunt |
| Perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | invēnerim | invēnerīmus |
| II. | invēnerīs | invēnerītis |
| III. | invēnerit | invēnerint |
| Plusquam perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | invēneram | invēnerāmus |
| II. | invēnerās | invēnerātis |
| III. | invēnerāt | invēnerant |
| Plusquam perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | invēnissem | invēnissēmus |
| II. | invēnissēs | invēnissētis |
| III. | invēnisset | invēnissent |
| Futurum perfectum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | invēnerō | invēnerimus |
| II. | invēneris | invēneritis |
| III. | invēnerit | invēnerint |
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||
[+/-] Usus
- invenire + Accusativus cum Infinitivo