invenio

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Invenio

Index

[+/-] Latine

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

in + venio

[+/-] Verbum transitivum

invĕn|ĭō, -īre, invēnī, inventum

  1. Reperire.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens invĕn-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. invĕniō invĕnīmus I. invĕnior invĕnīmur
II. invĕnīs invĕnītis II. invĕnīris invĕnīminī
III. invĕnit invĕniunt III. invĕnītur invĕniuntur
Imperativus
act. invĕnī invĕnīte pass. invĕnīre invĕnīminī
Imperativus futurus
II. invĕnītō invĕnītōte II. invĕnītor
III. invĕnītō invĕniuntō III. invĕnītor invĕniuntor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. invĕniam invĕniāmus I. invĕniar invĕniāmur
II. invĕniās invĕniātis II. invĕniāris invĕniāminī
III. invĕniat invĕniant III. invĕniātur invĕniantur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. invĕniēbam invĕniēbāmus I. invĕniēbar invĕniēbāmur
II. invĕniēbās invĕniēbātis II. invĕniēbāris invĕniēbāminī
III. invĕniēbat invĕniēbant III. invĕniēbātur invĕniēbantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. invĕnīrem invĕnīrēmus I. invĕnīrer invĕnīrēmur
II. invĕnīrēs invĕnīrētis II. invĕnīrēris invĕnīrēminī
III. invĕnīret invĕnīrent III. invĕnīrētur invĕnīrentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. invĕniam invĕniēmus I. invĕniar invĕniēmur
II. invĕniēs invĕniētis II. invĕniēris invĕniēminī
III. invĕniet invĕnient III. invĕniētur invĕnientur
Radix perfecta invēn-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. invēnī invēnimus
II. invēnistī invēnistis
III. invēnit invēnērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. invēnerim invēnerīmus
II. invēnerīs invēnerītis
III. invēnerit invēnerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. invēneram invēnerāmus
II. invēnerās invēnerātis
III. invēnerāt invēnerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. invēnissem invēnissēmus
II. invēnissēs invēnissētis
III. invēnisset invēnissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. invēnerō invēnerimus
II. invēneris invēneritis
III. invēnerit invēnerint
Infinitivi
act. pass.
praes. invĕnīre invĕnīrī
perf. invēnisse
Participia
praes. invĕniens, -entis
perf. inventus, -a, -um
fut. inventūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. invĕniendum, -ī
adiect. invĕniendus, -a, -um
supina inventum, inventū

[+/-] Usus

  • invenire + Accusativus cum Infinitivo
Instrumenta personalia
Spatia nominalia

Variantes
Actiones
Navigatio
Instrumentarium
Aliae linguae