advenio
E Victionario
Advenio
Index |
[+/-] Latine
| Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari. |
[+/-] Notatio
[+/-] Verbum intransitivum
advĕn|iō, -īre, advēnī, adventum
- √ Venire ad locum.
[+/-] Coniugatio
| Radix perfecta advēn- | ||
|---|---|---|
| Perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | advēnī | advēnimus |
| II. | advēnistī | advēnistis |
| III. | advēnit | advēnērunt |
| Perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | advēnerim | advēnerīmus |
| II. | advēnerīs | advēnerītis |
| III. | advēnerit | advēnerint |
| Plusquam perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | advēneram | advēnerāmus |
| II. | advēnerās | advēnerātis |
| III. | advēnerāt | advēnerant |
| Plusquam perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | advēnissem | advēnissēmus |
| II. | advēnissēs | advēnissētis |
| III. | advēnisset | advēnissent |
| Futurum perfectum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | advēnerō | advēnerimus |
| II. | advēneris | advēneritis |
| III. | advēnerit | advēnerint |
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||