venio

Venio

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

Vide radicem ven.

Verbum intransitivum

vĕn|ĭō, -īre, vēnī, ventum

1. Huc movere; appropinquare, accedere.

Coniugatio

Radix praesens vĕn- Praesens indicativum act. sing. plur. I. vĕniō vĕnīmus II. vĕnīs vĕnītis III. vĕnit vĕniunt pass. vĕnītur Imperativus act. vĕnī vĕnīte Imperativus futurus II. vĕnītō vĕnītōte III. vĕnītō vĕniuntō Praesens subiunctivum act. sing. plur. I. vĕniam vĕniāmus II. vĕniās vĕniātis III. vĕniat vĕniant pass. vĕniātur Imperfectum indicativum act. sing. plur. I. vĕniēbam vĕniēbāmus II. vĕniēbās vĕniēbātis III. vĕniēbat vĕniēbant pass. vĕniēbātur Imperfectum subiunctivum act. sing. plur. I. vĕnīrem vĕnīrēmus II. vĕnīrēs vĕnīrētis III. vĕnīret vĕnīrent pass. vĕnīrētur Futurum indicativum act. sing. plur. I. vĕniam vĕniēmus II. vĕniēs vĕniētis III. vĕniet vĕnient pass. vĕniētur

Radix perfecta vēn- Perfectum indicativum act. sing. plur. I. vēnī vēnimus II. vēnistī vēnistis III. vēnit vēnērunt Perfectum subiunctivum act. sing. plur. I. vēnerim vēnerīmus II. vēnerīs vēnerītis III. vēnerit vēnerint Plusquam perfectum indicativum act. sing. plur. I. vēneram vēnerāmus II. vēnerās vēnerātis III. vēnerat vēnerant Plusquam perfectum subiunctivum act. sing. plur. I. vēnissem vēnissēmus II. vēnissēs vēnissētis III. vēnisset vēnissent Futurum perfectum act. sing. plur. I. vēnerō vēnerimus II. vēneris vēneritis III. vēnerit vēnerint

Infinitivi act. pass. praes. vĕnīre vĕnīrī perf. vēnisse Participia praes. vĕniēns, -entis perf. ventus, -a, -um fut. ventūrus, -a, -um Gerundia et supina subst. vĕniendum, -ī adiect. vĕniendus, -a, -um supina ventum, ventū Dictiones derivatae devenio evenio invenio obvenio pervenio praevenio revenio subvenio Translationes Anglice come Batave komen Bohemice přijít Francogallice venir Germanice kommen Graeca Antiqua ἔρχομαι (erchomae) Hispanice venir Lusitane vir ☞pt