crypton

Crypton

Latine

Appellatio

•    

  
   /ˈkrypton/ (classice)
•    

  
   /ˈkripton/ (ecclesiastice)
•  {{{ipa}}} (krĭpʹ·tən) (modo Anglico)

Formae aliae

• Nota: Kr

• crypton (-onis); krypton (-i, n. vel -onis)
• cryptum (-i, n.)
• kryptonum (-i, n.)

¶ Notatio formas crypton (-i, n.) et cryptum praefert. Symbolus Kr formas in kr- suggerit. Formae in -on, -onis et -onum, -oni mutuationem ab aliis linguis significant, ut Anglice krypton, ubi hoc -on interpretatum est ut suffixum proprium et in radicem incorporatum est.

Notatio

“Elementum occultum,” a Palaeograece κρυπτός (cryptos, occultus).

Nomen substantivum

crypt|on, -ī (neut.; materiale)

1. Elementum chemicum cuius numerus atomicus 36 est.

Declinatio

nom.	crypton
voc.	crypton
acc.	crypton
gen.	cryptī
dat.	cryptō
abl.	cryptō

Dictiones collatae

Systema Periodicum

H He Li Be B C N O F Ne Na Mg Al Si P S Cl Ar K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe Cs Ba * Lu Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn Fr Ra ** Lr Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cp Uut Uuq Uup Uuh Uus Uuo * La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb ** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No

Translationes

Anglice

krypton —krypton was discovered in 1898, “crypton in 1898 inventum est”

Iaponice

クリプトン (kuriputon)

Polonice

krypton masc.

Ruthenice

криптон (kriptón, masc.)