plumbum

Plumbum

Latine

Notatio

Notatione incerta; fortasse cum Palaeograece μόλυβδος (molybdos) cognatum est. (Watkins, 2000, p. 68.)

Nomen substantivum

plumb|um, -ī (n; materiale; symboli: Pb, ♄)

1. √ chem. Elementum chemicum cuius numerus atomicus 82 est.
2. Res plumbea, ut:
   1. Instrumentum quod adhibetur lineas exemplares scribere in chartas, fortasse aut stilus plumbatus, aut regula.
3. Genus vitii oculi.

Declinatio

nom.	plumbum
voc.	plumbum
acc.	plumbum
gen.	plumbī
dat.	plumbō
abl.	plumbō

Dictiones collatae

Systema Periodicum

H He Li Be B C N O F Ne Na Mg Al Si P S Cl Ar K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe Cs Ba * Lu Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn Fr Ra ** Lr Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cp Uut Uuq Uup Uuh Uus Uuo * La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb ** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No

Translationes

Anglice

√ lead : plumbum est metallum toxicum — lead is a poisonous metal

Catalane

√ plom m

Francogallice

√ plomb m

Germanice

√ Blei n

Graeca Antiqua

√ μόλυβδος (molybdos, m.)

Iaponice

√ 鉛 (namari)

Polonice

√ ołów m

Ruthenice

√ свинец (svinéts, masc.)

Loci

Latinitas Romana

class.

• chartae regiae, novi libri, / novi umbilici, lora, rubra membrana, / derecta plumbo et pumice omnia aequata. —Carmina Catulli

saec. I.

• hac commanducata si oculus subinde lingatur, plumbum, quod est genus vitii, ex oculo tollitur. —Naturalis Historia Plinii Maioris