Jump to content

vino

E Victionario

Discretiva

vino dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

[+/-]

Formae affines

[+/-]

vīnō

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
vīnō casus dativus singularis substantivi vīnum
vīnō casus ablativus singularis substantivi vīnum
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈwiːnoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: vī·nō — morphologica: vin-o

vino

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
vino secunda singularis praesens activa imperativus veni
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈvino/
Syllabificatio phonetica: vi·no — morphologica: vin-i
Formae aliae
[+/-]

Loci

[+/-]
M. Tullius Cicero
-106…-43
Gaius Valerius Catullus -87…-54 Apuleius ca. 125-170Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class.class. I IIII III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Quid deinde? furcifer quo progreditur? Ait hac laetitia Deiotarum elatum vino se obruisse in convivioque nudum saltavisse. Quae crux huic fugitivo potest satis supplici adferre? Deiotarum saltantem quisquam aut ebrium vidit umquam? Omnes sunt in illo rege virtutes, quod te, Caesar, ignorare non arbitror, sed praecipue singularis et admiranda frugalitas: etsi hoc verbo scio laudari reges non solere. Frugi hominem dici non multum habet laudis in rege: fortem, iustum, severum, gravem, magni animi, largum, beneficum, liberalem: hae sunt regiae laudes, illa privata est. —Pro rege Deiotaro ad C. Caesarem oratio Ciceronis [1]

class.

  • Marrucine Asini, manu sinistra
non belle uteris: in ioco atque vino
tollis lintea neglegentiorum.
hoc salsum esse putas? fugit te, inepte:
quamvis sordida res et invenustast. —Carmina Catulli [2][3]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Tunc exosculata pressule, non qualia in lupanari solent basiola iactari vel meretricum poscinummia vel adventorum negantinummia, sed pura atque sincera instruit et blandissimos adfatus: «Amo» et «Cupio» et «Te solum diligo» et «Sine te iam vivere nequeo» et cetera, quis mulieres et alios inducunt et suas testantur adfectationes, capistroque me prehensum more, quo didiceram, reclinat facile, quippe cum nil novi nihilque difficile facturus mihi viderer, praesertim post tantum temporis tam formonsae mulieris cupientis amplexus obiturus; nam et vino pulcherrimo atque copioso memet madefeceram et ungento fraglantissimo prolubium libidinis suscitaram. —Metamorphoseon libri XI Apulei [4]

saec. II.

  • Is in conviviis iuvenum, quae agitare Athenis hebdomadibus lunae sollemne nobis fuit, simulatque modus epulis factus et utiles delectabilesque sermones coeperant, tum, silentio ad audiendum petito, loqui coeptabat atque id genus vili et incondita verborum caterva hortabatur omnes ad bibendum, idque se facere ex decreto Platonico praedicabat, tamquam Plato in libris quos De Legibus composuit laudes ebrietatis copiosissime scripsisset utilemque esse eam bonis ac fortibus viris censuisset; ac simul inter eiusmodi orationem crebris et ingentibus poculis ingenium omne ingurgitabat, fomitem esse quendam dicens et ignitabulum ingenii virtutisque, si mens et corpus hominis vino flagraret. —Noctes Atticae A. Gellii [5]

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - Pro rege Deiotaro ad C. Caesarem oratio. (The Latin Library): 9 [26] — vino
  2. 2.0 2.1 Gaius Valerius Catullus, Carmina. 12. ad Marrucinum Asinium, versus 2 — vino (Bibliotheca Augustana)
  3. 3.0 3.1 Vicicitatio: vino.
  4. Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber X. Capitulum XXI. Versus 4 — vino
  5. Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber quintus decimus. Capitulum II, [3] — vino