vinco

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈwinkoː/, [ˈwɪŋkoː](classice)
Syllabificatio phonetica: vin·cō — morphologica: vinc-o

Verbum temporale[+/-]

vinc|ō, -ere, vīcī, victum

  1. (Intrans.) in certamine superior esse.
  2. (Trans.) aliquem superare.

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
vinc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. vincō vincam   vincēbam vincerem vincam  
II. sing. vincis vincās vince! vincēbās vincerēs vincēs vincitō!
III. sing. vincit vincat   vincēbat vinceret vincet vincitō!
I. plur. vincimus vincāmus   vincēbāmus vincerēmus vincēmus  
II. plur. vincitis vincātis vincite! vincēbātis vincerētis vincētis vincitōte!
III. plur. vincunt vincant   vincēbant vincerent vincent vincuntō!­
Thema Vox passiva
vinc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. vincor vincar   vincēbar vincerer vincar  
II. sing. vinceris vincāris vincere! vincēbāris vincerēris vincēris vincitor!
III. sing. vincitur vincātur   vincēbātur vincerētur vincētur vincitor!
I. plur. vincimur vincāmur   vincēbāmur vincerēmur vincēmur  
II. plur. vinciminī vincāminī vinciminī! vincēbāminī vincerēminī vincēminī
III. plur. vincuntur vincantur   vincēbantur vincerentur vincentur vincuntor!
Thema Vox activa
vīc- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. vīcī vīcerim vīceram vīcissem vīcerō
II. sing. vīcistī vīceris vīcerās vīcissēs vīceris
III. sing. vīcit vīcerit vīcerat vīcisset vīcerit
I. plur. vīcimus vīcerimus vīcerāmus vīcissēmus vīcerimus
II. plur. vīcistis vīceritis vīcerātis vīcissētis vīceritis
III. plur. vīcērunt vīcerint vīcerant vīcissent vīcerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
vincere vīcisse victūrum,
-am, -um esse
vincēns   victūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
vincī victum,
-am, -um esse
victum īrī   victus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
vincendī vincendus, -a, -um victum victū

Dictiones derivatae[+/-]

Composita

Translationes[+/-]