ventionis

Discretiva

ventionis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ventiōnis	casus genitivus singularis	substantivi ventiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /wentiˈoːnis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ven·ti·ō·nis — morphologica: vention-is

Usus

Latinitas nova

saec. XVII.

• Haec ad deliberandum proposita suffecerint, ut quemadmodum et hoc in genere, ex communibus in ventionis fontibus haurlatur, oratio, ac luis quoque figuris, quamvis modestius ornetur; exemplis teneat. —Palaestra oratoria Iacobi Masenii (1606-1681). Liber III. Caput XIX. De confirmatione orationis in genere deliberativo. Appendix et observatio.