unitus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /uːˈniːtus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ū·nī·tus — morphologica: unit-us

Notatio

← Latine: ūniō (ūnīre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
ūnītus	—	perfectum	passiva	participium­	nominativo	ūniō (ūnīre)

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	ūnītus	ūnīta	ūnītum	nom.	ūnītī	ūnītae	ūnīta
gen.	ūnītī	ūnītae	ūnītī	gen.	ūnītōrum	ūnītārum	ūnītōrum
dat.	ūnītō	ūnītae	ūnītō	dat.	ūnītīs	ūnītīs	ūnītīs
acc.	ūnītum	ūnītam	ūnītum	acc.	ūnītōs	ūnītās	ūnīta
abl.	ūnītō	ūnītā	ūnītō	abl.	ūnītīs	ūnītīs	ūnītīs
voc.	ūnīte	ūnīta	ūnītum	voc.	ūnītī	ūnītae	ūnīta

Usus

Latinitas nova

saec. XVII.  (opus 1618 p.C.n. Wittenbergae)

• Aurum est metallorum perfectissimum e mercurio purissimo et perfectissime excocto et maturato, vi sulphuris rubei praestantissimi et maxime fixi, cum quo exactissime mistus et unitus est, constans, Hinc colerem citrinum obtinuit; ponderosissimum est, in igne durat; malleo maxime dilatatur, cum mercurio facilime prae reliquis omnibus metallis unitur. A Chymicis Sol appellatur. —Epitome naturalis scientiae Danielis Sennerti (1572-1637). Liber V. Cap. V. De metallis.

Translationes

Participium	dilatare ▼

Participium	collabi ▲

Anglice: united (en), unified (en) Germanice: vereinigt (de), vereint (de)