uniri

Discretiva

uniri dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Dacoromane: unirii

Formae affines

Latine

ūnīrī

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
ūnīrī	—	praesens	passiva	infinitivus	ūniō (ūnīre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /uːˈniːriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ū·nī·rī — morphologica: un-iri

Usus

Latinitas nova

saec. XVII.  (opus 1618 p.C.n. Wittenbergae)

• Misti enim generatio praecipue in perfecta, pro misti natura, humidi cum sicco permistione consistit: at hoc fieri non potest, nisi per attenuationem, quae facit ut omnes humidi particulae cum particulis sicci exacte uniri possint: at extenuatio per se fit a calore, etsi nunc maiori, nunc minori. —Epitome naturalis scientiae Danielis Sennerti (1572-1637). Liber III. Cap. III. De Generatione et Interitu corporum natur alium.

Dacoromane

uniri

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
uniri	casus genitivus/dativus singularis	substantivi unire
uniri	casus nominativus/accusativus pluralis	substantivi unire
uniri	casus genitivus/dativus pluralis	substantivi unire

Appellatio pronuntiatusque

API: /u'nirʲ/

Syllabificatio phonetica: u·ni·ri — morphologica: unir-i