tursionem

Discretiva

tursionem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tursiōnem	casus accusativus singularis	substantivi tursiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /tur.siˈoːnem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tur·si·ō·nem — morphologica: tursion-em

Formae aliae

• thursiōnem

Loci

Apicius ca. -25…+42

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.  (editio ultima?)

• Patellam esiciatam de tursione: Enervabis, concides minutatim. Teres piper, ligusticum, origanum, petroselinum, coriandrum, cuminum, rutae bacam, mentem siccam, ipsum  tursionem . Isicia deformabis. ‹Adicies› vinum, liquamen, oleum, coques. Coctum in patellam collocabis. Ius in ea facies: piper, ligusticum, satureiam, cepam, vinum, liquamen, oleum. ‹In› patellam pones ut coquatur. Ovis obligabis, piper asparges et inferes. —De re coquinaria Apicii

Vide etiam:  → tursionem (Vicicitatio)