turpe

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈturpe/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tur·pe — morphologica: turp-e

Notatio

← Latine: turpis

Nomen substantivum

turp|e, -is neut.

1. Res turpis

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	turpe	turpia	I
gen.	turpis	turpium	II
dat.	turpī	turpibus	III
acc.	turpe	turpia	IV
abl.	turpī	turpibus	VI
voc.	turpe	turpia	V

Usus

• Turpe senex miles, turpe senilis amor. (Ovid. 1. Amor. 9. 4.)

Dictiones collatae

Synonyma

• dēdecus
• turpitūdō

Translationes

Res turpis

• Anglice: disgrace (en), shame (en)

• Germanice: Schimpf (de) m, Schande (de) f

Discretiva

turpe dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
turpe	casus nominativus singularis · genus neutrum	adiectivi turpis
turpe	casus accusativus singularis · genus neutrum	adiectivi turpis
turpe	casus vocativus singularis · genus neutrum	adiectivi turpis

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈturpe/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tur·pe — morphologica: turp-e