transmittendum

Discretiva

transmittendum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
trānsmittendum	—	—	activa	gerundium­	accusativo	trānsmittō (trānsmittere)

Forma	Modus flexurae	originis
trānsmittendum	casus accusativus singularis · genus masculinum	gerundivi trānsmittendus
trānsmittendum	casus nominativus singularis · genus neutrum	gerundivi trānsmittendus
trānsmittendum	casus accusativus singularis · genus neutrum	gerundivi trānsmittendus
trānsmittendum	casus vocativus singularis · genus neutrum	gerundivi trānsmittendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /traːns.mitˈtendum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trāns·mit·ten·dum — morphologica: trans-mitt-end-um

Formae aliae

• trāmittendum

Loci

M. Tullius Cicero –106…–43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (66 a.C.n. / 688 a.u.)

• Quamquam mihi semper frequens conspectus vester multo iucundissimus, hic autem locus ad agendum amplissimus, ad dicendum ornatissimus est visus, Quirites, tamen hoc aditu laudis, qui semper optimo cuique maxime patuit, non mea me voluntas adhuc, sed vitae meae rationes ab ineunte aetate susceptae prohibuerunt. Nam cum antea per aetatem nondum huius auctoritatem loci attingere auderem, statueremque nihil huc nisi perfectum ingenio, elaboratum industria adferri oportere, omne meum tempus amicorum temporibus transmittendum putavi. —De imperio Cn. Pompei ad Quirites oratio Ciceronis