transeatur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg transeatur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
trānseātur tertia singularis praesens passiva coniunctivus trānseō (trānsīre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /traːnseˈaːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: trāns·e·ā·tur — morphologica: trans-eatur

Loci[+/-]

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • … ut populis, alnis, salici, quae vel inverso surculo seritur. iam haec ibi disponuntur, ubi libeat esse eas. quamquam seminarii curam ante convenit dici, quam transeatur ad alia genera. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVII, 13. p. [68] — transeatur
  2. Vicicitatio: transeatur.