transeat

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg transeat dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
trānseat tertia singularis praesens activa coniunctivus trānseō (trānsīre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈtraːnseat/(classice)
Syllabificatio phonetica: trāns·e·at — morphologica: trans-eat

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Id tale esse debet, ut fere tertiam digiti partem latitudo mucronis impleat; demittendumque ita est, ut membranam quoque transeat, qua caro ab interiore parte finitur; —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • Omnia animalia a dextris partibus incedunt, sinistris incubant. reliqua ut libitum est gradiuntur, leo tantum et camelus pedatim, hoc est, ut sinister pes non transeat dextrum, sed subsequatur. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber septimus, 15. p. [1] — transeat
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: transeat.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XI, cap. 105, [253] — transeat