tractemus

Discretiva

tractemus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
tractēmus	prima pluralis	praesens	activa	coniunctivus	tractō (tractāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /trakˈteːmus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trac·tē·mus — morphologica: tract-emus

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• ‘Etiamne, si sensibus carebit oculorum, si aurium?’ Etiam; nam ista ipsa contemnit. Primum enim horribilis ista caecitas quibus tandem caret voluptatibus? Cum quidam etiam disputent ceteras voluptates in ipsis habitare sensibus, quae autem aspectu percipiantur, ea non versari in oculorum ulla iucunditate, ut ea, quae gustemus olfaciamus tractemus audiamus, in ea ipsa, ubi sentimus, parte versentur. In oculis tale nil fit; animus accipit, quae videmus. —Tusculanae disputationes Ciceronis

class.

• Faciamus quod in itinere fieri solet: qui tardius exierunt, uelocitate pensant moram. Festinemus et opus nescio an superabile, magnum certe, sine aetatis excusatione tractemus. Crescit animus, quotiens coepti magnitudinem attendit, et cogitat quantum proposito, non quantum sibi supersit. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Continet autem in se multam eruditionem, sive ex Graecis orta tractemus, quae sunt plurima praecipueque Aeolica ratione, cui est sermo noster simillimus, declinata, sive ex historiarum veterum notitia nomina hominum locorum gentium urbium requiramus: unde Bruti, Publicolae, Pythici? cur Latium, Italia, Beneventum? quae Capitolium et collem Quirinalem et Argiletum appellandi ratio? —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

• Commoda tractemus primum communia, quorum

haut minimum illud erit, ne te pulsare togatus

audeat, immo, etsi pulsetur, dissimulet nec

audeat excussos praetori ostendere dentes

et nigram in facie tumidis livoribus offam

atque oculum medico nil promittente relictum. —Saturae D. Iuni Iuvenalis