tractem

Discretiva

tractem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
tractem	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	tractō (tractāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈtrak.tem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trac·tem — morphologica: tract-em

Loci

Plinius minor 61-113

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Video quam molliter tuos habeas; quo simplicius tibi confitebor, qua indulgentia meos tractem. Est mihi semper in animo et Homericum illud πατὴρ δ' ὣς ἤπιος ἦεν et hoc nostrum ‘pater familiae’. Quod si essem natura asperior et durior, frangeret me tamen infirmitas liberti mei Zosimi, cui tanto maior humanitas exhibenda est, quanto nunc illa magis eget. —Epistulae Plini minoris